Τι είναι η κατάθλιψη…;

Πώς μπορεί άραγε κάποιος να περιγράψει την κατάθλιψη με απλά καθημερινά λόγια;.. Χωρίς να μπλέξει με επιστημονικές αναλύσεις αλλά ούτε να χάνεται σε καλλιτεχνικές, ποιητικές ας πούμε, εκφράσεις;..

Ας κάνω μια προσπάθεια. Ποτέ δεν ξέρεις…!

Κατάθλιψη είναι να ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί (αν έχεις καταφέρει να κρατήσεις έναν ρυθμό στον ύπνο σου) και να μην «νιώθεις» τίποτα. Ειδικά όρεξη για ζωή…

Κατάθλιψη είναι να αντιμετωπίζεις την μέρα που έρχεται σαν μια ακόμα τυπική διαδικασία… Απαλλαγμένη από κάθε επιθυμία, κάθε φιλοδοξία, κάθε όνειρο και κάθε φόβο… Να την αντιμετωπίζεις σαν άλλο ένα ανούσιο, βαρετό και κρύο οκτάωρο σε κάποιο σχετικό γραφείο.

Κατάθλιψη είναι, αφού καταβάλεις ανεπιτυχώς μια φιλότιμη προσπάθεια να αγανακτήσεις με όλα αυτά, και μετά την αστραπιαία καθηλωτική συνειδητοποίηση της φυλακής σου, να μην θέλεις να σηκωθείς από το κρεβάτι. Να μην θέλεις να μείνεις στο κρεβάτι…

Κατάθλιψη είναι, όταν τελικά σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι, μήπως και βγάλεις κάποια άκρη, μήπως βρεις έναν τρόπο να αποδράσεις απ’ το ανυπόφορο μέλλον σου, η κάθε σου πράξη και η κάθε σου σκέψη να σε φέρνει αντιμέτωπο με αυτό που από συνήθεια πλέον αποκαλείς «ζωή σου», που δεν είναι άλλο από ένα κρύο κενό με εξωφρενική έλλειψη νοήματος. Δυστυχώς η διαπίστωση αυτή γίνεται με την καταραμένη συχνότητα ημιαυτόματου όπλου.

Κατάθλιψη είναι όταν έχεις το κουράγιο να μπλέκεσαι με κόσμο, και έχεις κάποιου τύπου κοινωνικές συναναστροφές, να έχεις την αίσθηση ότι το μόνο που σε κρατάει να μην γονατίσεις μπροστά στην συνειδητοποίηση της κενότητας σου, σε σχέση με όλα αυτά τα μικρά και μεγάλα όνειρα των ανθρώπων γύρω σου, είναι ο εγωισμός σου.

Κατάθλιψη είναι η πλήρη έλλειψη «νοήματος» σε οτιδήποτε βλέπεις… σκέφτεσαι… κάνεις.

Κατάθλιψη είναι να αμφιβάλεις για την ουσία των πάντων. Όχι δημιουργικά… Καταστροφικά και μηδενιστικά.

Κατάθλιψη είναι να βλέπεις τα όνειρα σου να ξεθωριάζουν, με τον εαυτό σου ανήμπορο να μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτό. Να θέλεις να κλάψεις, να ουρλιάξεις, να τους φωνάξεις έστω ένα αξιοπρεπές αντίο, και να μην είσαι ικανός ούτε γι’ αυτό.

Κατάθλιψη είναι να μετανιώνεις που μίλησες πριν ολοκληρώσεις την πρώτη σου λέξη…

Κατάθλιψη είναι κάτι που εγγυημένα θα διώξει από γύρω σου όποιον δεν γνωρίζει την κατάσταση σου και δεν έχει το κουράγιο να σε «στηρίξει». Είναι κάτι που εγγυημένα κι αυτούς τους τελευταίους θα τους κουράσει…

Κατάθλιψη είναι να ζεις περιμένοντας…χωρίς να ξέρεις τι ακριβώς περιμένεις!

Κατάθλιψη είναι η «Αμνησία».. από τους «Τρύπες». Που παρεμπιπτόντως είναι πολύ επικίνδυνο τραγούδι γιατί σε σπρώχνει σχεδόν σαμανιστικά σε αυτήν.

Κατάθλιψη είναι να γράφεις αυτό το κείμενο, και παρόλο που γνωρίζεις ότι είναι σημαντικό για τον λόγο του, να μην νιώθεις τίποτε γι’ αυτό.

Όλα αυτά είναι η κατάθλιψη για μένα, και πολλά παραπάνω που η ίδια δεν μ’ αφήνει να γράψω. Δεν επιτρέπει βλέπετε ιδιαίτερες «λογοτεχνικές» βόλτες. Είναι μια σκύλα που σε θέλει όλο για την πάρτι της.

Όσοι εκεί έξω είχατε την ατυχία, λόγο οποιασδήποτε ιδιαιτερότητας, να σας ερωτευτεί αυτό το άρρωστο, αυταρχικό θηλυκό μην ξεχνάτε τα καλύτερα όπλα σας. Την ελπίδα.., την υπομονή.., την {ελεγχόμενη…ναι δυστυχώς έχει σημασία} θέληση.. και την αισιοδοξία……

Βρείτε τον λόγο που γαντζώθηκε επάνω σας, χλευάστε την για την μικρότητα της και δείξτε της τον δρόμο για να φύγει. Είμαι σίγουρος πως αν δεν παραδοθείς αργά η γρήγορα θα δεχτεί την ήττα της.