Είμαι τεράστιος! Είμαι ουρανός! Είμαι ο Ένας, ο σπουδαίος, ο λατρεμένος! Δεν είμαι απόμακρος! Ούτε ψυχρός! Μπροστά απ' τις κάμερες σου γνέφω λιγωμένος!
Είμαι ένας άξεστος! Είμαι ένας θρίαμβος! Είμαι αστάματητα ερωτοχτυπημένος! Να μη φοβάσαι! Μη με φοβάσαι! Είσαι δικιά μου όσο πιο βαθυά κοιμάσε...
(Είμαι Θεός! Σκιά λαμπερή... Είμαι Θεός! ΧΑ ! Μια ανοιγμένη πληγή!)
Είμαι υπέροχος, και ταπεινός! Είμαι ο ήρωας ολωνών ο αγαπημένος! Είμαι ευαίσθητος! και τρυφερός! Όποιο σκουλίκι με ενοχλεί στο διάολο το στέλνω. Είμαι ένας άξεστος! Είμαι ένας Θρίαμβος! Είμαι ένας Θρίαμβος χρυσός και πλατινένιος! Όσοι κι αν είστε... Σας περιμένω! Για την πατρίδα και την τέχνη απ' την κούνια μου φτιαγμένος!
........-Ξημερώνει! Που να κρυφτώ; Μα δεν αντέχω, δεν αντέχω, δεν τ' αντέχω τόσο φως! "Τρύπες - Artistz"
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος είναι ο μόνος άνθρωπος που ξέρω, που είχε το σπάνιο χάρισμα να "φτύνει" την ζωή ωμή στο χαρτί... Είναι, μάλλον, ο μόνος άνθρωπος που κατάφερε να περιγράψει ικανοποιητικά τα συναισθήματα του "πρεζάκια" με ένα μόνο τραγούδι. Λέγεται Η (Ήτα) και οι στίχοι του είναι οι παρακάτω.
Είναι μέρες που πατάω γερά, είναι μέρες που το νιώθω πως πεθένω. Δεν ξέρω αν είμαι πριν, ή τώρα, ή μετά, μα μέσα σε 20 λεπτά Σε είδα να με μισείς, σε είδα να μ' αγαπάς, και περιμένω... Η φωνή του φίλου κατάντησε φτηνή, στην κρίση σου αλύπητα αφημένη Και κάπου υπάρχει μια αιώνια απειλή, σε σένανε μονάχα αφοσιωμένη Κι είμαστε μόνοι, εγώ κι εσύ, κι ανάμεσα μας μια φωνή απελπισμένη Σ' ότι μισώ, σ' ότι αγαπώ, είμαι εγώ, μα πίσω μου εσύ είσαι κρυμένη Του εγώ μου φίλε τα όσα στεγανά, διαλύθηκαν σε κάποια μάυρη φλέβα Σε μονόδρομο αγωνίας, αλήθεια και ψευτιά, το ίδιο πρόσωπο σκοτάδι με την μέρα Παραμονεύει... στην σκιά, με μια καρδιά και μια παντιέρα Είναι ηρωίνη φίλε κι ισως να ξεχαστείς Μας λες πως την ελέγχεις, πως ξέρεις τι ζητάς και το γιατί...
Θέλει χρυσάφι και κάποια υποταγή Αγάπη, μεταχείριση στα μέτρα τα δικά της Είναι επικίνδυνη και θέλει προσοχή θανάτου Άγγελος σωματοφύλακας της Μα ναι, είναι γλυκιά, πολύ γλυκιά Μα είναι κλειστά τα περιθώρεια της Και είναι αυτή, μονάχα αυτή Και δεν μπορεί, κανένας, μα κανείς να την χορτάσει... Ένα φιξάκι φίλε δεν είναι παρά μια στιγμή Κι όμως μπορεί να γίνει μια ολόκληρη ζωή!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου